Stwardnienie rozsiane
Stwardnienie rozsiane (łac. Sclerosis Multiplex)
Wstęp
Stwardnienie rozsiane (SM) jest jedną z najczęstszych chorób układu nerwowego. Ocenia się, że ponad 2.5 mln osób na świecie choruje na stwardnienie rozsiane.
Stwardnienie rozsiane powstaje w wyniku uszkodzenia mielinowej powłoki ochronnej, która pokrywa włókna nerwowe centralnego układu nerwowego. W efekcie zaniku mieliny dochodzi do zaburzenia zdolności przewodzenia informacji przez włókna nerwowe z mózgu do innych części ciała.
Szerokie spektrum objawów stwardnienie rozsianego obejmuje m.in. niewyraźne widzenie, osłabienie kończyn, uczucie mrowienia, chwiejność, poczucie zmęczenia. Również przebieg choroby może mieć zróżnicowany charakter. U niektórych chorych dochodzi do okresowego zaostrzania się choroby (rzutów choroby) na przemian z okresami, gdy choroba ustępuje (okres remisji). U innych choroba ta może mieć charakter postępujący. Jednak, w każdym przypadku stwardnienie rozsiane sprawia, że życie osoby SM staje się nieprzewidywalne.
Stwardnienie rozsiane (SM) jest jedną z najczęstszych chorób układu nerwowego. Ocenia się, że ponad 2.5 mln osób na świecie choruje na stwardnienie rozsiane.
Stwardnienie rozsiane powstaje w wyniku uszkodzenia mielinowej powłoki ochronnej, która pokrywa włókna nerwowe centralnego układu nerwowego. W efekcie zaniku mieliny dochodzi do zaburzenia zdolności przewodzenia informacji przez włókna nerwowe z mózgu do innych części ciała.
Szerokie spektrum objawów stwardnienie rozsianego obejmuje m.in. niewyraźne widzenie, osłabienie kończyn, uczucie mrowienia, chwiejność, poczucie zmęczenia. Również przebieg choroby może mieć zróżnicowany charakter. U niektórych chorych dochodzi do okresowego zaostrzania się choroby (rzutów choroby) na przemian z okresami, gdy choroba ustępuje (okres remisji). U innych choroba ta może mieć charakter postępujący. Jednak, w każdym przypadku stwardnienie rozsiane sprawia, że życie osoby SM staje się nieprzewidywalne.
